شکوه می کنی که رنج می بری/ من نمی برم؟/ حال من که بدتر است/ من که رنج را/ در مسیر شعرهای کهنه ام/ می برم.../ می آورم.../ می برم.../ می آورم.../ می برم.../...

در مورد شعرا چیزی نمیگم تا خودتون بخونید ولی طرح جلدش الحق و والانصاف چیزی از شغر قیصر کم نداره

یکی از کار رو می ذارم ( البته شکل تقطیعش رو حفظ نیستم باید ببخشید اگه اشتباه تقطیع کردم):

قطار می رود

تو می روی

تمام ایستگاه می رود

و من چقدر ساده ام

که سال های سال

در انتظار تو

کنار این قطار رفته ایستاده ام

و همچنان

به نرده های ایستگاه رفته

تکیه داده ام